Sayfayı Yazdır | Pencereyi Kapat

Nereden Yazdırıldığı:Konya selçuk üniversitesi öğrencileri forumu
Kategori:Serbest Paylaşım Alanı
Forum Adı:Sözler ve Şiirler
Forum Tanımlaması : Anlamlı bulduğunuz sözler ve şiirler buraya
URL http://www.forumselcuk.com/okudugunuz-kitaptan-begendiginiz-cumleler_konu56342.html

Okudugunuz bir kitabin sizi etkileyen cümlelerini yada bir pasajini bu baslik altinda paylasabiliriz..

Mesajı Yazan: Bendis
Mesaj Tarihi: 20/Aralik/2009 Saat 20:23

---

Mesajı Yazan: atess
Mesaj Tarihi: 21/Aralik/2009 Saat 21:41

---

Toplar yenilir, ordular yenilir, nükleer bombalar yenilir. Yenilmeyen tek sey inançtir, hakli olduguna inanmaktir. Hakliysaniz, yer gök, dag tas, kuslar kayalar, ruhlar, öte alemler, annen baban, atalarin herkes senin yaninda savasa girer. Öteler-buralar, tabiat-denizler seninle bu ölüm kalim savasina girer ve kimse seni durduramaz ..

Mesajı Yazan: atess
Mesaj Tarihi: 24/Aralik/2009 Saat 20:44

---

Ömür solugumuz nerden geliyor diye soruyorsun.

Mesajı Yazan: fıştık
Mesaj Tarihi: 26/Aralik/2009 Saat 19:58

---

Etin etimden, kemigin kemigimden. Ay isiginda oku harflerimi, ay isiginda yaz nameni. Senden önce öleyim ki ölümden korkma. Benden evvel öl ki ölümden korkmayayim.
Öyleyse dirimim gibi ölümümde de arkadasim.
Ey benim yaradilisim, yolunu kaybetmis yol arkadasim.
Kimin bagrindaki kemikten yaratilmissan ona gel. Eksik parçami arar gibi seni ariyorum ben. Sen de beni ara. Boslugunu doldur, eksigini tamamla.

Dünya dedigin bir kaza ertesi.
Aç kapilarini.
Elinle koymus gibi biraktigin yerde bul beni.
Gel neredeysen.
Cennet olsun yeniden...

nazan bekiroglu:la

Mesajı Yazan: fıştık
Mesaj Tarihi: 26/Aralik/2009 Saat 20:05

---

Kader, hayatimizin önceden çizilmis olmasi demek degildir. Bu sebepten, “ne yapalim kaderimiz böyle” deyip boyun bükmek cehalet göstergesidir. Kader yolun tamamini degil, sadece yol ayrimlarini verir. Güzergah bellidir ama tüm dönemeç ve sapaklar yolcuya aittir. Öyleyse ne hayatinin hakimisin, ne de hayat karsisinda çaresizsin.

elif safak:ask

Mesajı Yazan: wimmo
Mesaj Tarihi: 26/Aralik/2009 Saat 20:39

---

karanlik bir tüneldeyim.tünelin duvarlari yüzlerden olusmus. aci çeken inleyen yüzler. tünelin ucunda kirmizi bir isik görüyorum. bir yürek gibi atiyor. BEN BIR ISIKSIZIM...

Mesajı Yazan: Misafir
Mesaj Tarihi: 26/Aralik/2009 Saat 23:04

---

kiskançlik alevinin sardigi kimse sonunda akrep gibi zehirli ignesini kendine çevirir
                                   friedrich w. nietzsche
                                       zerdüst böyle diyordu

Mesajı Yazan: atess
Mesaj Tarihi: 15/Ocak/2010 Saat 22:26

---

..Aksam indi,yildiz indi,ay indi.

Mesajı Yazan: atess
Mesaj Tarihi: 16/Ocak/2010 Saat 22:39

---

Kavramlara anlam veren,o anda geçerli güç iliskileridir.

Mesajı Yazan: Le_Vent_Nous_Portera
Mesaj Tarihi: 17/Ocak/2010 Saat 13:56

---

 

 

Raskalnikovun kendi için yasama tutkusu onu iç dünyasinda yücelestirir ve hak, hukuk kavramlarinin tamamini alt üst ederek çözümlemelerde bulunur.


Fakat tasarladiklari altinda bogulur ve tüm psikolojisi çöker. Kitap boyunca olaylari Raskalnikovun gözüyle görüyor, Istirabi onunla yasiyorsunuz..



Romanin kahramani Rodion Raskolnikovun Rus Faustu oldugunu söyleyenler var


Ortak yönleri ikisinin de yoksul ögrenci gururlu ve ihtirasli olmalaridir.


Her ikisi de üstün zekalarindan ötürü duyduklari gururla suç islerler.Kendilerine bagli bir kadinin aski ile dogru yolu bulurlar...

Mesajı Yazan: atess
Mesaj Tarihi: 17/Ocak/2010 Saat 15:02

---

''Pusulanin hep kuzeyi gösteren ibresi gibi,bir erkegin suçlayan parmagi da daima,mutlaka bir kadini gösterir.''

Mesajı Yazan: Le_Vent_Nous_Portera
Mesaj Tarihi: 17/Ocak/2010 Saat 20:49

---

Mesajı Yazan: Musab b.Umeyr
Mesaj Tarihi: 17/Ocak/2010 Saat 20:50

---

"Kendi Uydurdugun Bir Yalani Söylemek Baskasindan Duyulmus Bir Dogrudan Hemen Hemen Daha Iyidir...Ilk Bakista Sen Bir Insansin Ikincisinde Ise Bi Papagandan Farkin Yoktur...Sen Kimsin..."

SUÇ ve CEZA

Mesajı Yazan: atess
Mesaj Tarihi: 29/Ocak/2010 Saat 13:31

---

Çalikusu Feride günlügünün arka kapagina mavi mürekkeple yazarak bitirirdi sözde yasam öyküsünü... 'Bu geceye kadar hep bir parça senindim Kâmran' diye, animsar misin? Bir baskasinin kadini olmaya giderken ebediyete dek Kâmran'a teslim ederdi aslinda kendini... Yazar ve birakirdi... Kâgida, tarihe, bosluga, aslinda sevgiliye...

Bu konustuklarimiz

kâgida dökülürken, tüm albümler ve sandiklar bir bir açilirken aslinda serüvenin sonunun olmadigini gördük...

Bu yüzden sevinçliyiz degil mi Tolga?

Hep sevilebilecegimizi ve sevebilecegimiz birinin birden çikip gelebilecegini, yine yeni yeniden baslayabilecegimizi gördük...Iyi ki bu yaz bu kitabi bitirdik...Tarihe, kâgida, bosluga, gitmis ya da gelecek sevgiliye ve digerlerine kaldi gerisi...

Gözlerinden öperim...

Alaçati,2009,

Iclâl

Mesajı Yazan: Animeci
Mesaj Tarihi: 29/Ocak/2010 Saat 14:32

---

"Dedi." :)

Mesajı Yazan: birikiüç
Mesaj Tarihi: 08/Subat/2010 Saat 23:19

---

"kimi tas gemi oldum cam irmaklarin üzerinde yüzmeye kalkistim; kimi cam irmak oldum tas gemilerin bagrimda yüzmesine alistim. Ama her halde de sadece cam irmagin degil tas geminin de kirildigina tanigim.”

nazan bekiroglu -cam irmagi tas gemi

Mesajı Yazan: atess
Mesaj Tarihi: 12/Subat/2010 Saat 21:39

---

"Seni sen oldugun için degil, seninle birlikte oldugumda ben oldugum için seviyorum.."
Gabriel García Márquez

Mesajı Yazan: Almila
Mesaj Tarihi: 12/Subat/2010 Saat 21:40

---

Farki yok gidisinle kiyametin

Mesajı Yazan: Güliz
Mesaj Tarihi: 12/Subat/2010 Saat 21:57

---

"Yoldaslarimiz Melba Hernandez ve Haydee Santamaria'nin bulundugu hücreye ellerinde bir insan gözüyle birlikte birkaç kisi girmis ve görü isaret ederek Santamaria'ya: 'Bu kardesine ait, bize söylemediklerini sen de söylemezsen digerini de çikaracagiz'demisler. O da tam bir kararlilikla:'Tek gözünü çikardiginiz halde ondan bir sey alamadiysaniz benden de daha fazlasini alamazsiniz.' cevabini vermis. Iskence için tekrar geri dönüp kollarinda sigara söndürdükten sonra nefretle yüzüne haykirmislar: 'Artik nisanlin yok, onu da öldürdük!' Santamaria tüm metanetiyle karsilik vermis: 'O ölü degil, kendi ülkesi için ölen biri sonsuza dek yasar...' Küba kadininin kahramanligi ve asaleti bu dereceye yükselmistir artik..."

Mesajı Yazan: atess
Mesaj Tarihi: 19/Mart/2010 Saat 20:52

---

Tanri biliyor ya! Çogu zaman bir daha uyanmama istegiyle hatta bazen bir daha uyanmama umuduyla yatiyorum yatagima; sabah gözlerimi açipta günesi gördügümde içerliyorum. Ah keske suçsuz biri olsaydim da suçu havaya, öbür insanlara ya da basarisiz girisimlerime atabilseydim, o zaman bu isteksizligimin dayanilmaz yükü y...ari yariya hafiflemis olurdu. Vay halime! Fazlasiyla hissediyorum ki, bütün suç yalnizca bende -hayir suç degil bu - bütün mutluluklarin kaynagi kendi içimde gizliydi bir zamanlar, simdi ise bütün kederimin kaynagi gizli içimde, iste okadar. Bir zamanlar duyumsamalarin bollugunda yüzen, adim basi bir cennetle karsilasan, sevgisiyle bütün dünyayi kucaklayabilecek yüregi olan o kisi degil miyim ben artik? Simdi bu yürek ölü içimden hiç bir cosku yükselmiyor artik, gözlerim kurudu ve insani ferahlatan gözyaslariyla artik canlanmayan duygularim, korkuyla alnimin kirismasina neden oluyor. Çok aci çekiyorum; çünkü yasamimin biricik coskusunu, çevremde bana dünyalar yaratan o can veren gücü yitirdim; o güç yok oldu.
Johann Wolfgang von Goethe
- Genç Werther'in Acilari-

Mesajı Yazan: wilma
Mesaj Tarihi: 19/Mart/2010 Saat 20:53

---

sen simdi gidecen ya, cehennemin dibine git!

Mesajı Yazan: kemküm
Mesaj Tarihi: 20/Mart/2010 Saat 12:01

---

Asil bilgelik, gerçegi ne zaman kendi isteklerimize göre sekillendirebilecegimizi, degistirilemeyecek olani ise ne zaman sükunetle kabullenecegimizi bilmektir.

Mesajı Yazan: Güliz
Mesaj Tarihi: 23/Mart/2010 Saat 22:55

---

"Kötü bir resim asarim korkusuyla hiç resim asmadim , kötü yasarim korkusuyla hiç yasamadim..."

 

Oguz Atay - Tutunamayanlar...

Mesajı Yazan: fahrettin
Mesaj Tarihi: 23/Mart/2010 Saat 22:58

---

[QUOTE=wilma]

sen simdi gidecen ya, cehennemin dibine git!

[/QUOTE]  

Mesajı Yazan: wilma
Mesaj Tarihi: 25/Mart/2010 Saat 13:59

---

erdal hoca aynen ;)

Mesajı Yazan: Güliz
Mesaj Tarihi: 27/Mart/2010 Saat 22:04

---

 

 

   "Düs kurmayi bile beceremedigimi farketmistim bir gün. Gelecekten ne bekliyordum, neydi bana haz veren seyler, tüm bu yapip ettiklerim benim tercihim miydi? Sorular, sorular... Insanin sormaya baslamasi, en büyük talihsizligiymis aslinda..."

 

 

 

 

Enver Aysever - Bir An Bin Parça

Mesajı Yazan: wilma
Mesaj Tarihi: 28/Mart/2010 Saat 23:04

---

Hayatimin, esprisini hiç anlamadigim ve o nedenle de hiç gülemedigim bir karikatüre dönüstügü o gün, havada hiç rüzgar yoktu. Bogulacak gibi oluyordum. Sudan çikarilmis baliklarin çaresiz nefes alislarini andiriyordu, içime bir yudum hava çekme çabalarim. Alnimda boncuk boncuk sikinti teri birikmisti. Gerginlikten sirtim tutulmustu. Pencereden bakarken bu basinci ancak bir firtinanin dindirebilecegini düsünmüstüm. Boynumu uzatip da hasretle yolunu gözledigim yagmur nihayet yagdiginda, artik ona pencereden bakabilecegim bir evim yoktu. oysa mevsimlerden de bahardi. Ölüm bahara yakisir mi?..

Mesajı Yazan: bilalbal
Mesaj Tarihi: 18/Mayis/2010 Saat 19:21

---

aklima sen geliyorsun.sana geliyorum.bu gün sana uzanacagim.
sailime vuran bir yunus gibi,ne varsa cigerlerinde geçmisimin,ne
kadarini tükettiysem ömrümün hepsiyle birlikte.yani ki bana kalanlarla.
sana gelecegim.çünkü içim,aldiklarini umursamadan yitiren içine
mahkum olmus bir kere.
bir günah isler gibi yasadik.
sürekli sana yalvardi durdu dudaklarim.aramizda uzanan bu yogun orman,
firtinali gecelerimin coskulu gürültüsü olmaya devam etti hep.oysa,zamanin tesellisi yoktu.
her seyin iki masali vardi ama yalnizca birini yasayabiliyor,digeriniyse unutmak için
yanimizda tasiyorduk.
tasinanlarin tesellisi ise agir oluyordu.
ne zaman uzanip diinlenecegim gözlerinin panayirinda?
ne zaman dagilacak o kalabalik?
varligimin anlamini birakip unutmak istiyorum seni.daha fazla tasimak
istemiyorum.oysa biliyorum ki;biriktirdiklerini birakanlarin panayirindaki bu yalnizlik
kumarina ben,aramizdaki mesafe bir çizgi gibi inceldiginde katilacagim.hiç bir
zaman yere düsmeyecek senin için salladigim bu zalar.
boslugumdan bosluguna avuçlari kanayan bir sevda kumarbazi!

murat çelik/gülziya

Mesajı Yazan: bilalbal
Mesaj Tarihi: 18/Mayis/2010 Saat 19:22

---

yalnizdim.
gizimle bir olup yalnizdim.birakamadigim seylerle yalnizdim.
oysa,bir zamanlar beraberdik.ben ve sen.bir kelebegin kanatlari.
bu kadar uzaktik birbirimize.o kadar sarilip o kadar ayriliyorduk
yine birbirimizden.ortada bizi bir arada tutan gövde kendisi bizatihi
ask olan yaraticinin bizi yolladigi yeryüzü oyunlari sahnesiydi.
benim tarafimdan senin tarafina dogru her gidisim hayallerimin,sevginle
büyümeye basladigi yerdeki teslimiyetti;ters yöne uçan iki bedenin ayni
yöne vuran kanatlariydi ve dahi senin tarafindan benim tarafima her
dönüsüm.

niçin kaniyor böyle avuçlarim?niçin hep terliyorum?gözlerim
agriyor,agrininda ötesinde bir sey bu.ötelerde,daha,daha ötelerde.
bir bekleyisle sekillenen ve sonunda seni buldugumda,düsüncelerimi
suskunlugunla dagitacak,çogaltip yasatacak bir yalnizlik bu.
az kaldi,bitirecegim yolumu.bu kez,geri dönüs yok aynali yollara;bütün
aynalarimi kirarak geliyorum yanina.hazirlan ey ruhumun nazli anahtari.
daha ezel bezminde ruhlarimiz yanyanayken ask olarak haktim ben sana.
bezm-i alemde yazmis kalem beni sana.hazirlan!girerek temizledigin
bütün deliklerimin sahibi.geliyorum.hazirla kanina akacagim bölgelerini!

bir imgeyle katil olabilirim.bir öyküyle,seni ortak edebilirim kendime.
alinip okunacak bir gizle yasamina yeniden ve kaldigi yerden devam edebilirim.
çünkü sen,bende bitmis olacaksin.kuyusu temizlenmis ve yer degistirmis olarak.
yeni bir yüzüm olacak.biliyorsun;yani,tek

Mesajı Yazan: bilalbal
Mesaj Tarihi: 18/Mayis/2010 Saat 19:24

---

...

hayati kullanma kilavuzumuzda gözden kaçirdigimiz çok sey var körlesiyoruz zihni bir körlük bu zaten kör olan gözler degil sinemizde olan degil miydi

sözcükler ve degismeyen maskeler sen kendi içinde girislerini ve çikislarini kapamis bir bilek kesimim kadar uzak bir zamandasin iste yol iste altimda akan sular iste isiginda meleklerin secdeye vardigi ruhum penceremde bir tünel karanligi bir orgazm bir imge bir kan bir yildiz bir uzun ve kivrimli ray bir koridor bir yogun bir yagmur bir eger bir belki bir tereddüdün en son ani bir ates bir mavi bir dil biraz kül bir hatirlayis damarinin o büyük ugultusu bir tuzak biraz bahar biraz jethro tull biraz gül kokusu biraz da israrla birbirimize elimizde tutma cinayetleri ikizimizi yaratma saçmaliklari sabaha kadar kendimle sevismek için yazdigim bu satirlar kalbinin yayindan siçrayip bana dönen çaresizliklerimdi bu çaresizliklerimi nereye kadar sürdürebilecegimi bilmiyorum çünkü alisamiyorum sensizlige nasil alisabilirim ki

ben sendeki benim olan seye sevdaliydim

anla ki insan ikizini öldürmeden yasayamiyor öyleyse nasil alislabilirim söyle nasil sürdürebilirim oysa yasamak acilara alismakla sürebiliyor -insan alisandir- ve insan yasamadan ölür mü bilemiyorum yasayarak ölmeyi ögrenmek yerine bizler ancak öldükten sonra yasamayi sürdürmeyi düsünüyoruz bilinçsiz bir cennet özlemiyle ruhlarimiz arzulamadan ulasiyor sonra da ulastiklarimizin agirliklarini tasiyamiyoruz ve en nihayet bir ihanetle ulastigimiz yerden geri dönüyoruz yani dedi evet devam et dedi kara saçli kiz yani sen kucagina zorla bir kusu kondurup kanatlarini oksuyorsun sonra karincalaniyor her sey anlamini yitiriyor bir itirafa baslar gibi seviyoruz alçak gönüllü olalim bir kusun hiç oksanilmayacak yeridir kanatlari yani ki acilarla anlasilmaz var misin... sen delisin dedi kiz ve bir zavalli belki de bu yüzden seviyorum seni belki de bu yüzden aci çekmemiz gerekiyor yasamak dedi adam kömür saçli kizin sözünü keserek saçlari rüzgarin gidemedigi yerden geliyordu ve birden kizin elini tutup hizla oturduklari yerden disari çiktilar gece henüz baslamisti her seye ragmen acilarla anlasmalarin ve yenik düsmelerin saatiydi kimse zamanini yaninda tasimaz herkes varolmalarinin disinda bir yerlerdedir bu saatlerde çünkü gecedir karadir onun da saçlari hizla sürüklendiler sokaklarda inanilmaz bir arzu duyuyorlardi içlerinde yanip tutustular ihtiraslarina sarilmis bir sarmasik oldular o sarmasik ki askin bir diger adi sardigini yakan ve içten içe eriten bir gözyasi o tutkunun iyilestiremedigi ki o çagiracak olan ruhlarinin hayvanini yani ki ölünce bir baskasinda yasayacak olan seyler bunlar yani ki bunlar büyük bir yanardagin bin yillik uykusundan sonra kasiklarina inecek olan sarkilar hizli hizli yürüyorlardi yok hayir kosuyorlardi kosarken atesini ne kadar sogutabilirse insan o kadar üsüyorlardi kasiklarini beyninde tasirken insan uzaklik anlamini yitiriyordu gidilecek yerin önemi yoktu kasiklarin nereye kadar tasiyordu seni önemli olan buydu ve yine ki kasiklarini bir baskasina emanet vermisken insan hiç konusmuyordu

hiç konusmuyorlardi bir apartmanin kapisina geldiler kapiyi açip içeri girdiler hiçbir sey düsünmeden hiçbir sey söylemeden sanki hiç yasamamis gibi sanki hep yasiyorlarmis gibi merdivenlerden inmeye basladilar etraf zifiri karanlikti apartmanin bodurumu olmaliydi burasi küf kokuyordu 'köstebek' diye seslendi kiz biraz bekledikten sonra tekrar seslendi köstebek diye karanlik oldugundan pek iyi göremiyordu tam o anda köstebek kizin ayakuçlarina basarak geçti kiz köstebegi takip etti hayvani odanin en ucunda korku dolu ve parlayan gözlerle kendisine bakarken buldu egilip tutmaya çalisirken köstebek kizin avucunu çizerek baska bir köseye kaçti epey süren bir kovalamacadan sonra nihayet kömür saçli kiz kanayan avuçlariyla köstebegi merdivenlerden çikmaya çalisirken yakaladi alip gögsüne bastirdi gözlerine bakti tam bu sirada köstebek gagasini kizin yüzüne geçirip yanagini isirdi kiz bir çiglik atip havani birakti köstebek ve kiz çigliklar atarak merdivenleri çiktilar kara saçlarindan tutup acele bir hareketle duvara -ya da öyle sandigi bir yere- kizin yüzünü dayadi hafifçe belini büktü apartmanin disindan bir kadinin saçi çekilirkenki çigliklari ulasiyordi kulaklarina yanardag tasmis içlerinde bir iliklik geri getirilemez zamanlarin acisini atiyordu kasiklarindan seni seviyorum dedi onu hep sevecegini söyledi digeri de -insan gelecegini ve gelecek olani bilmeden söz verir. sonra da hangi atlasta dogdugunu hatirlama çalisarak ömrünü tüketir- apartmandan çiktiklarinda kizin avuçlari kaniyordu

hayli zaman geçti sen simdi kim bilir belki de baska bir ruhtan aldigin tatla yaliyorsun içine inen yazilarimi bense kendimle birlikte oturup pul oluyorum uzakligina belki de askin güzelligi buydu hasta ve doktoru ortasi yok gözlerimin karanlik nehrinde küçük hüzünlerle agirlasip battigimiz küçük hüzünlerle darilip sürüklendigimiz bir yerdi ask basi ve sonu yok evvel ve ahir olandi ask! agzimizda eriyen bu mum sevincinin hatirlayislarini ve dökerten en keskin yapragini göz kapaklarimizin girdigimiz bu nehirde unutulmuyor ki hiçbir sey acinin ipek kayganligi var içimin sana ait yolculugunda sana ait kapisi paramparça tünelimin giren çikan belli degil anliyorum ki;

ask bilinç altinda unutulan bir nester

bu dokunus bu uzanis bu düsler bu yazilanlar bu okudgun satirlarim buzlu cam parçalarinin irmaginda kanayan bu avuçlar gidislerimizin durdurulamayan bu akisi avuçlarimizin mesafesi olan bu ayrilik bir kavusun ter kokusu olan bu kendini bile tarif edemeyen kelimeler bu çürüyüs bu yeniden sanki yeni bir seymis gibi bu yazdiklarimiz bu eriyen zamanin geçisini çerçeveleyen küçülen agzin büyüyen tebessümü -ki saçlari beyazdi- bu direnis bu boyu bir yaprak düsüsü kadar umudumuz bu kirilgan ve daginik düsüste bizi bekleyen yerin demir parmakligi olan yasam bu kalbimizi kör eden düslerimizin beyazi bu dünyanin en son bakisi sandigimiz bakislarimiz

bu yelesini atesten siyiramayan
ve ki basian egerek esen rüzgar
bir baskasinin denizinde
kendi gidisini seyredecek kadar uzun kalamayan bu balik
göçebe bir inancin gölgesini bir siir gibi ardinda tasiyan bu yer degistiris
yani demek istiyorum ki sevgilim,
yasama aittir bütün aynalarin karsisi
demek ki tereddüt seyahatlerindeyken korkularimiz biz ruhlarimizdan arta kalanlariydik ve
öpüsürken dudaklarimiz yoktu

biz birbirimizin aynasiydik!

bir gün gelip de ayrilirsak geriye bakip bu söz verislerimizi seni seviyorumlarimizi hiç ayrilmayacagimizi hatirlayacak miyiz diye sormustuk birbirimize peki simdi beni düsünüp hiç aklina... neyse bos ver ben simdi gerideyim sense bir düs uzakliginda ben her zaman yerimdeyim öyle oldu bu sürekli mekanim degisirken yerim hiç degismedi çünkü ilerlemek bir seyleri geride birakmaktir bu yüzden korkagin biriyim ben bu yüzden her seyi kendimle tasimaya inatla sürdürüyorum bu üzden gerinde kalan hep ben oldum baska ne yapabilrdim ki geçmisle aramdaki farki kapatmaya çalisiyorum zaman yükünü hazirlarken omuzlarimizi fazla düsünmüyor simdi o yükle beraber gidecegim mesafeler öyle uzak ki bir farkliligi yasiyorum adeta müsterisiz bir otel gibiyim bombos gidenlerim çok fazla gidenlerinin biraktigi boslukla agirlasan bir otel bir seylere yetismeye çalisiyorum eger gecikirsem sonsuza dek burada kalacagim çünkü yasadiklarim kaçinilmaz bir sekilde ensemden yapisiyor bir fotografta sonradan yapistirilmis gibi yani ki ben hep geçilen oluyorum çünkü ensemde biriktirdiklerimin disleri var simdi bu köprünün basinda ya da sonunda belki de ömrümün beni buraya sürükleyen neydi diye düsünüyorum bosaliyorum bombos oluyorum

boslugumdan sari bir tramvay geçiyor

bu geçis daha sonra hatirlanacak olan seyden çikip baska bir renk seçiyor kendine yani ki boslugumun sari hüzün tramvayi bir bakima geçmisimin rengini bekleyislerimin degismeyen akisinda beliriyor öyle ya! en nihayetinde askin da kendine yarattigi -ya da bize biraktigi- sadece bir geçmistir ask sadece yeni bir geçmis yaratir bunu da gelecekten çalarak yapar ve bu geçmisi yalnizca sari bir tramvay asar

gittikçe yaslaniyorum omuzlarim eriyor galiba tasinamayan bir çocukluktu benim sirtladigim iklimini seçememis bir çocukluk

...

murat çelik/gülziya

Mesajı Yazan: bilalbal
Mesaj Tarihi: 18/Mayis/2010 Saat 19:25

---

annem her aksam, o ince sesiyle ayaklarimi yikamami istediginde dünyalar basima yikilirdi. nefret ederdim. sanki biriktirdiklerimi, o gün yasadiklarimi, yürüdügüm yollari birakiyordum. oysa ben hiç kaybetmek istemezdim ki. düsünüyorum da ne çok degisti her sey. ama simdi anliyorum ki, bizler kaybettiklerimizle yasiyoruz. ya da ben tasidiklarimi unutamiyorum. ben simdi sanki ayaklarimi yikamis oldum galiba. sanki yeniden basliyorum. ama biriyle, baska biriyle bu sefer. yani tekrar kirleniyorum. sen simdi bana, ayaklarini yika demezsin degil mi? sularimda bir sürü beden var ve ben inatla sürüklüyorum hepsini kendimle. ta ki ulasacagim o büyük bosluga kadar. sonra, oda bizlerle beraber devam edecek.

kim kimin boslugunu kimin bosluguna düserek dolduracak belli degil.

düsecegiz.

sadece düsecegiz ve düstügümüz yeri hiç bir zaman göremeyecegiz. kendimizi ne zaman hatirlamaya kalkissak, düstügümüz bosluk ya da birlikte düstügümüz bosluk bunu hemen unutturmaya çalisacak bize, hemde bir baskasinin boslugunu göstererek yapacak;

bosluklarimiz,

görecegiz ki düsüsünü bile dolduramiyor olacak sevgilim. tipki su andaki gibi hep birlikte tek olup akacagiz. akarken tutunmaya çalistigimiz seyler daha önce biraktigimiz ve görmemezlikten geldiklerimiz olacak ve biz avuçlarimizi hangi bosluga tutunmaya çalisirken kanattigimizi hiç bir zaman bilemeyecegiz,

bütün bosluklar hatirlamakla baslar;
düslerimiz bunlari tane tane içimize bagislarken,
hayat unutulmus olanlarla daha da zenginlesecek."


Murat Çelik







...
-durdu.öylece durdu. her seyin durdugu gibi. nedensiz. sonuçsuz. bu sebepler aleminde her nesnenin kendi yerini bilerek durmasi gibi. öylece durdu. bir adim atti. gene durdu. o durunca gecenin sesi de durdu. her sey durmustu simdi. seyler yerini, ay, isigini unutmustu. yildizlar bir harita. yildizlar uzun bir yol. yildizlar yillara dizilmis bir iz. çit yoktu. sanki bir dogum olacakti. kendini bir masaldan kaçmis gibi hissetti. kendisinden bahseden masal anlaticisi tam masalin ortasinda ölmüs, o da ortalikta kalmisti; masalini ariyordu. yerini, zamanini sasirmis bir masal.
agir agir kapadi gözlerini. magaralari agir agir açildi içinin. bir süre öyle durdu. bir seyler dinler gibiydi. uzun bir sessizligin en kisa huzuruyla oyalandi.

açti gözlerini.
yeni bir hayata baslar gibi.
açti elindeki dosyayi.
eski bir masala yeni bir gökyüzü verir gibi.
gökyüzünün öyküsünü yazdigi sayfalari çikarip havaya firlatti. yere düsen cümlelerin arasinda gerilip kaybolan yüzünü bir yagmur hiziyla çiziyordu kelimeleri. patlayacak gibi bakan gözleri büyüdü. saçlari dümdüzdü. titremeye basladi. o hiç konusmamis gibi çirpinan agzi bir isyanla açildi. ve kahkahalarla gülmeye basladi. bogulacak gibi gülüyordu. siddeti gittikçe artiyordu gülmesinin. yüzünde iki ince iz halinde beliren yaslar, gecenin koynunda titrek bir ay isiginin nazik gölgeleri gibi agzinin kenarlarina dogru kayiyordu. gülmüyordu, agliyordu. hayir, gülüyordu. neydi bu, nasil bir ruh haliydi? hem gülüyor hem agliyordu. ikisi bir arada. iki film birden, devamli. yarisiyla gülüyor, bir diger yarisiyla agliyordu. aciyla mutluluk gibi. aciyla mutluluk ne kadar bir arada olabilirse, o kadar uzun sürmüstü bu bölünmüslük hali. sonra agir agir dindi içinin rüzgarlari. masalini dinlemis bir çocuk huzuruyla döndü içine. geri geldi gittigi yerden. oldugu yere çöktü. sonra yeniden kalkti. telasla yüzünü yokladi ve tekrar yürümeye devam etti. devam eden, süren her seyin o gün geldiginde dagilacak olmasi gibi dagildi gidisi. çözüldü. hayatimiz boyunca kimlere kostuysak, kimler için sürdürdüysek nefes alislarimizi öyle yürüdü bildigi yere dogru. çok iyi bildigi yerin hiçbir zaman bilemeyecegi gizine dogru...

Mesajı Yazan: bilalbal
Mesaj Tarihi: 18/Mayis/2010 Saat 19:25

---

yikintilar iç cebimde.deniz,gemi,yollar veyolcular.aynalarin
çekici bosluguna emanet biraktigimiz bakislar ve bütün
bunlarin ardinda,acaba dönecek minin sisten arimis iskelesinde
bekleyisimiz;varligini,ken

Mesajı Yazan: wilma
Mesaj Tarihi: 18/Mayis/2010 Saat 19:43

---

Senin mutlu olmana ancak senden birsey almaya hazirlandiklari zaman izin verirler.

Bulletin Board Software by Web Wiz Forums® version Private Edition - http://www.webwizforums.com
Copyright ©2001-2008 Web Wiz - http://www.webwizguide.com