"Aşk yüzü sevmektir"... - 2010

***

  "Yüzünü bile görmek istemiyorum!" Nasil da tutku dolu bir öfke! Askin karanlik yüzü olarak nefret!.. Belli ki, sehrin bütün caddelerini, bütün sokaklarini böyle haykirarak dolasiyor! Belki o "yüz" bir kaldirimda yürürken, bir durakta otobüs beklerken birdenbire önünden geçiveriyor... Peki bu tersine çevrilmis ask ne zaman biter? O yazi ne zaman silinir arka camdan? Kayitsizlik gelip yürege egemen oldugunda! Çünkü askin ve her türden tutkunun karsiti nefret degil, kayitsizliktir.

***

  Eski sevgilinin yüzünü görmek istemiyor ve buna katlanamiyorsan, o yüzün hâlâ kalbinde "eskimemis" olmasindandir!.. Nefret paslanmaya izin vermez. Tersine hafizanin (ve tabii iyi hatiralarin da) sürekli isildamasina neden olur.

***

  Michel Tournier ne güzel ayirir askla hoslanmalara dayali flörtleri! "Ask yüzü sevmektir" der.

***

  Pembe... Mutsuz çocuklarin yetiskinlik çagi eglencesi!

***

  Pembe... Henüz kirmiziya geçecek kadar özgüven kazanmamis, turuncuya baglanacak kadar sevilmemis "koca bebek"lerin rengi.

***

  Benim için bir sehri güzel ve "benim" kilan seylerin basinda kafeler gelir. Tek basima hiç sikilmadan saatlerce oturabilecegim kafeler... Istanbul'da hâlâ var böyle sevdigim yerler, çay bahçeleri, kafeler. Fakat oralara gitmek saatler sürüyor! Istanbul'un sorunu kusatilamayacak kadar büyük ve daginik hale gelmesi.

***

  Istanbul! Birak pesimi artik! Birak biraz da ben takip edeyim seni! Biraz da sen kaçsan ben kovalasam, ne olur sanki!