Abdülhamid Han'ın Hamiyeti.. - 2010

Abdülhamid Han’in uzun yillar mâbeyn kâtipligini yapmis Tahsin Pasa, hatiralarinda anlatiyor:

— Bir aksamdi. Mâbeynde nöbetçi olarak ben kalmistim. Gelen mektup, telgraf, rapor ve tezkerelerin listelerini tertipleyip huzura çikmak üzereyken bir telgraf geldi. Istanbul’da laleli postanesi memurlarindan birinin Yildiz’a çektigi bu telgrafta, karisinin o gece dogum yapacagi, dogumun çok zor olacagina dair doktorlar tarafindan dikkat isareti verildigi, elinde hiçbir vasita bulunmadigi ve Merhamet-i Sahaneye sigindigini bildiriyordu. Bu telgrafa kiymet vermedim ve onu listeye almadim. Huzurda Padisah, âdeti icabi her seyi ayri ayri gözden geçirdikten sonra ilâve etti.

— Baska bir sey var mi?

Telgrafi söyledim ve arza degmeyecegini düsünerek listeye almadigimi arz ettim.

Emir verdi:

— Hemen getiriniz!

Getirdim… Dikkatle okudu ve derhal mütehassis bir tabip ve bir yaverle dogru Laleli’ye giderek dogumu kontrol altina almalarini, benim de kendilerine refakat etmemi ferman etti.

      Gittik ve isimizi bitirip sabaha karsi döndük. Bir de ne görelim? Hünkâr, bahçe üzerindeki odasinda, isiklari açik, cama vurarak bizi çagirmiyor mu? Sabaha kadar uyuyamayip bizi bekledigini anladik. Neticeyi sordu. Dogumun zor oldugunu, fakat müdahaleyle kadinin kurtuldugunu, çocuga ‘Abdülhamid’ isminin verildigini, Ihsan-i Sahane’nin de aile reisine teslim edildigini ve adamin aglayarak ömür ve devletlerine dua ettigini anlattim. Bizi ayakta dinledi, sadece rahatladigini gösteren bir ‘oh’ çekti ve Sabah Namazina durdu.